Skip to content

WPŁYW CZYNNIKÓW ZEWNĘTRZNYCH

INŻYNIERIA ODWROTNA SIECI IMMUNOLOGICZNEJ  W ENDOMETRIOZIE

 M. T. Beste 1, N. Doyle 1, D. A. Lauffenburger 2, K. . Isaacson 3, L. G. Griffith 1

1Inżynieria Biologiczna, 2Instytut Technologii Massachusetts, Cambrigde, 3Centrum Badań nad Minimalnie Inwazyjną Chirurgią Ginekologiczną, Szpital Newton Wellesley, Newton, United States

 

Wstęp

: Rola odporności i zapalenia otrzewnej w rozwoju endometriozy jest stale podkreślana w licznych badaniach dotyczących zmian w populacji komórek odpornościowych jamy otrzewnej oraz rozpuszczalnych cytokin. Zrozumienie uwarunkowań leżących u podłoża różnorodnych procesów odpornościowych jest nadal niepełne, z uwagi na istniejące możliwości rozpoznania zdarzeń biologicznych, które są zgodne z licznymi wahaniami markerów populacji białek i komórek.

Cele

: Spróbujemy określić jednolite mechanizmy biologiczne związane z endometriozą poprzez (i) zmierzenie 50 cytokin jamy otrzewnej u kobiet z i bez endometriozy, (ii) zidentyfikowanie sygnatur cytokiny jamy otrzewnej powiązanych z początkowym i zaawansowanym etapem choroby oraz (iii) przetestowanie sygnatur kandydatów pod kątem poprawy funkcji odpornościowych określonych w profilu transkrypcyjnym wygenerowanym przez program ImmGen (Immunological Genome Project)

Metodologia

: Płyn otrzewnowy pobrano od 50 badanych poddanych zabiegowi laparoskopii z powodu endometriozy lub innych, niezłośliwych dolegliwości. Diagnozę chirurgiczną potwierdziły badania histopatologiczne oraz ocena etapu choroby według wytycznych ASRM. Ogólny poziom białek i cytokiny określony został przy użyciu analizy BCA oraz testów Bio-Plex. Związek pomiędzy indywidualnymi poziomami cytokiny oraz stopniem zaawansowania choroby oceniono za pomocą bezparametrowej analizy wariancji ANOVA, a później cytokiny podzielone zostały zgodnie z kowariancją, przy użyciu algorytmu centroidów. Zaburzone poziomy cytokiny zostały wykorzystane do zidentyfikowania podsieci funkcji zmienionych komórek odpornościowych, powiązanych z wczesnymi lub zaawansowanymi etapami choroby.

Wyniki

: 12 z 50 badanych cytokin wykazało znaczne zróżnicowanie w obrębie badanej populacji. Próbki płynu otrzewnowego pobranego od pacjentek z zaawansowaną endometriozą przedstawiały największą polaryzację pro- i przeciwzapalnych cytokin, w tym ICAM-1, MIF, IL-6, MCP-1, RANTES, IL-10, IL-8 oraz IL-1, podczas gdy w początkowym stadium choroby poziom LIF oraz MIP-1 był obniżony, a NGF podwyższony.

Wnioski

: Złożony pomiar cytokin z płynu otrzewnowego nie tylko potwierdza zauważone wcześniej tendencje w regulacji cytokiny zarówno na początkowym, jak i zaawansowanym etapie choroby, ale również dostarcza wyraźnych dowodów na koregulacje pomiędzy funkcjonalnie powiązanymi cytokinami, istotnymi przy aktywacji i polaryzacji odporności otrzewnowej. Mapowanie tych zaburzeń na sieciowej reprezentacji funkcji immunoregulacyjnych wykazało znaczące przesunięcia ku osłabieniu aktywności komórek NK oraz wzajemnie aktywującemu się przenikaniu między makrofagami i limfocytami CD4+. 

 

DŁUGOTERMINOWE REZULTATY CHIRURGICZNE I POZIOM PŁODNOŚCI, PO RESEKCJI FRAGMENTÓW JELITA GRUBEGO, U KOBIET Z CIĘŻKĄ ENDOMETRIOZĄ

 L. van der Houwen-1.. Luchinger1, M. Busard 2, V. Mijatovic M. Cuesta 3, J. van Waesberghe2, P. Hompes 1

Centrum Medyczne VU Medycyny Reprodukcyjnej, Radiologii, Chirurgii Żołądkowo- Jelitowej, Amsterdam, Holandia

 

Wstęp:

 Zajęcie jelita grubego u pacjentek z rozpoznaną głęboko naciekającą endometriozą, charakteryzuje przewlekły ból miednicy, dyspareunia i dolegliwości trawienne takie jak cykliczna obecność krwi w kale i zaparcia. Nieskuteczne leczenie hormonalne objawów sprawia, że interwencja chirurgiczna jest konieczna

Cele:

 Celem niniejszych badań jest ocena pooperacyjnych powikłań, objawów, zadowolenia pacjentki i wyników płodności, po dłuższym okresie obserwacji u pacjentek z ciężką endometriozą miednicy, które przeszły laparotomową resekcję fragmentu jelita grubego.

Metody:

 W badaniu retrospektywnym (od stycznia 1998 do grudnia 2008 r.), chore rozpisane na laparotomową resekcję fragmentu jelita zostały ponownie zidentyfikowane. Operacja została przeprowadzona przez multidisciplinarny zespół, który składał się z dwóch ginekologów, chirurga przewodu pokarmowego, a w razie potrzeby urologa. Dane uzyskano z dokumentacji medycznej i uzupełniono kwestionariuszem.

Wyniki:

 41 chorych (średnia wieku 31,3 lat, zakres 24-45) wzięło udział w badaniu przy średnim okresie obserwacji 50 miesięcy. Kwestionariusza nie można było uzyskać od trzech pacjentek. Ocena diagnostyczna zawiera w szczególności przezpochwowe USG, oznaczenie poziomów CA-125 i rezonans magnetyczny. 

Skargi na przewlekły ból miednicy, bolesne miesiączkowanie, obecność krwi w kale, zaparcia i biegunki spadły, odpowiednio, u 63%, 42%, 82%, 66%, 68% i 29% pacjentek. Trzydzieści cztery pacjentki (89%) stwierdziły wzrost zadowolenia. Pooperacyjna satysfakcja pacjentek (średnia 7,4) była znacznie wyższa w stosunku do poziomu satysfakcji przed zabiegiem (średnia 4.6).Po rocznej obserwacji, odnotowano 13 poważnych powikłań, z czego osiem w pierwszym miesiącu po zabiegu. U sześciu pacjentek do poważnych powikłań doszło po ponad roku obserwacji. Po zabiegu wystąpiła jedna ciąża w drodze naturalnego zapłodnienia, jedna pacjentka przeszła pięć bezskutecznych cykli zapłodnienia pozaustrojowego, a jedenaście z piętnastu pacjentek zaszło w ciążę po zapłodnieniu in vitro (IVF).Wskaźnik urodzeń po transferze embriona wyniósł 32%.

Wniosek:

 Laparotomowa resekcja fragmentu jelita grubego, u pacjentek z głęboko naciekającą ciężką endometriozą, skutecznie zmniejsza objawy i zwiększa satysfakcję pacjentek. Obarczona jest akceptowalnym ryzykiem uleczalnych powikłań. Po laparotomii nadal możliwa jest ciąża w wyniku naturalnego zapłodnienia. Jednakże często wymaga to wsparcia  terapią hormonalną. W takim przypadku zapłodnienie in vitro z długoterminową stymulacją hormonalną jest obiecującą metodą dającą wysoki wskaźnik żywych urodzeń

 

ANALIZA LIPIDOGRAMU NABŁONKA BŁONY ŚLUZOWEJ SZYJKI MACICY U KOBIET Z ZAAWANSOWANĄ ENDOMETRIOZĄ. MOŻLIWE NIEINWAZYJNE NARZĘDZIE DO DIAGNOZOWANIA ENDOMETRIOZY 

A. Kopelman1, T. C. S. Bonetti1, P. D’amora1, E. G. Lo Turco2, R. Bertolla2, F. Gozzo3, H. Sato1, E. Schor1, I. D. C. G. Silva1, M. J. B. C. Girao1

1Ginekologia, 2Chirurgia, Uniwersytet Federalny w Sao Paulo, 3Instytut Chemii, Uniwersytet w Campinas, Brazylia

 

Wstęp: Aby ostatecznie zdiagnozować endometriozę konieczny jest zabieg laparoskopowy, dlatego zwróciliśmy naszą uwagę na mniej inwazyjne badania. Zmiany endometrialne w obrębie macicy u kobiet z endometriozą zostały już opisane, dlatego badanie komórek nabłonka błony śluzowej szyjki macicy może stanowić mniej inwazyjny sposób diagnozy. Lipidy są małymi cząsteczkami tworzonymi i metabolizowanymi przez enzymy, które odgrywają rolę w kierowaniu takimi zadaniami błon jak transdukcja sygnału. Środowisko danego systemu biologicznego ma wpływ na lipidy, które są wysoce wrażliwe na zmiany komórkowe.

Cele: Celem niniejszego badania jest ocena lipidogramu komórek pobranych z nabłonka błony śluzowej macicy przy pomocy szczoteczki cytologicznej od kobiet z endometriozą i porównanie z lipidogramami kobiet bez endometriozy.

Metodologia: Badanie wstępne obejmowało analizę próbek pobranych za pomocą szczoteczki cytologicznej. Próbki pochodziły od dwóch pacjentek z zaawansowaną endometriozą (stopień IV) oraz sześciu kobiet bez endometriozy. Wyekstraktowane komórki tłuszczowe poddano spektrometrii mas poprzez desorpcję laserową z udziałem matrycy (MALDI-MS).

Wyniki: Analiza widm masowych wykazała, że zarówno w grupie kobiet z endometriozą, jak i grupie kontrolnej można było przeprowadzić diagnozę używając lipidogramów. Również analiza względnej obfitości jonów wykazała różne wartości w obydwu grupach. W grupie kobiet z endometriozą nie wykryto ośmiu jonów lipidowych, które pojawiły się w grupie kontrolnej, gdzie względna obfitość była wyższa niż 20%. Z drugiej strony natomiast, w grupie z endometriozą pojawiło się 18 lipidów, które nie wystąpiły u większości badanych w grupie kontrolnej. Identyfikacji lipidów dokonano w oparciu o dane zbiorów wcześniejszych badań. Wykryte zostały lipidy z różnych klas, ale co ciekawe, większość lipidów, które nie pojawiły się w grupie kontrolnej, a wystąpiły w grupie kobiet z endometriozą, to flawony i flawonole.

DOLEGLIWOŚCI BĘDĄCE PRZYCZYNĄ PIERWSZEJ WIZYTY U GINEKOLOGA, A W KONSEKWENCJI PROWADZĄCE DO ZDIAGNOZOWANIA ENDOMETRIOZY

K. Upson 1, V. L. Holt 1, D. Scholes 1, 21Wydział Epidemiologii, Uniwersytet w Waszyngtonie, 2 Kooperacyna Grupa Ochrony Zdrowia Seattle, USA

 

Cele: Poprzednie badania wykazały, że moment od wystąpienia pierwszych objawów do zdiagnozowania endometriozy dzieli od 3 do 12 lat. Szczególnie trudny jest okres, w którym kobiety doświadczają objawów, jednak nie otrzymują odpowiedniej opieki medycznej. Celem niniejszej publikacji jest zbadanie przyczyn pierwszej wizyty lekarskiej, która w końcu prowadzi do zdiagnozowania endometriozy, oraz opisanie zgłoszonych objawów i okresu ich występowania przed pierwszą wizytą. Badanie objęło kobiety ze zdiagnozowaną endometriozą w określonej populacji amerykańskiej opieki zdrowotnej.

Metodologia: Badanie przeprowadzono na grupie 313 kobiet chorujących na endometriozę w wieku od 18 do 49 r. ż., korzystających z systemu opieki zdrowotnej w stanie Waszyngton (USA). U przebadanych chirurgicznie zdiagnozowano endometriozę między 1996 a 2001. W bezpośrednich wywiadach uzyskano dane dotyczące pierwszej wizyty w ośrodku zdrowia, która doprowadziła do zdiagnozowania choroby, zgłoszonych objawów oraz objawów poprzedzających pierwszą wizytę.

Wyniki: Powody wizyty u lekarza :

  • 73% prosiło o pomoc nastawioną na usunięcie objawów
  • dla 13% były to rutynowe badania ogólne lub badania miednicy
  • w 10% przypadków badania związane z niepłodnością lub zabiegi chirurgiczne, których przyczyną nie była endometrioza.

 

Średnia wieku kobiet, które zgłosiły się po pomoc w związku z niepłodnością, wynosiła 35 lat i była znacznie niższa niż średnia wieku kobiet, które zgłosiły się po pomoc w związku z objawami miednicznymi (39 lat) czy z rutynowymi badaniami ogólnymi lub badaniami miednicy (41 lat) oraz zabiegami chirurgicznymi (47 lat).

 

Badane zgłaszały szeroki zakres objawów, w większości przypadków

  •  częste bóle miedniczne (33%)
  •  obfite miesiączki (24%)
  •  bóle menstruacyjne (22%)
  •  częste krwawienia (15%).

Średni okres występowania objawów przed pierwszą wizytą wynosił 6 miesięcy i różnił się w przypadku różnych objawów. Najdłuższy średni okres występowania objawów dotyczył bólów menstruacyjnych (12 miesięcy) i obfitych miesiączek (10 miesięcy), w porównaniu z 6 miesiącami w przypadku bólów miednicznych oraz dyspareunii, 4–5 miesiącami w przypadku częstych krwawień miesiączkowych lub długich miesiączek oraz 3 miesiącami w przypadku bólów brzusznych.

Pomijając badane, które skarżyły się na bóle brzuszne oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe, w ponad połowie przypadków pomiędzy wystąpieniem pierwszych objawów a pierwszą wizytą, prowadzącą do zdiagnozowania endometriozy miało miejsce badanie miednicy.

Wnioski: W przeciwieństwie do wcześniejszych badań, przeprowadzonych w specjalistycznych klinikach, to badanie populacyjne dostarcza dowodów na to, że wiele kobiet z endometriozą nie zgłasza się do lekarza w związku z niepłodnością, a z szerokim zakresem objawów miesiączkowych i miednicznych. W przypadku większości kobiet u których występują objawy, przeprowadzane są badania miednicy. Wcześniejsze diagnozowanie i leczenie endometriozy będzie możliwe, jeśli podczas okresowych badań miednicy dokładnie przeanalizuje się naturę i powagę objawów miesiączkowych.

 

OBJAWY ZWIĄZANE Z ENDOMETRIOZĄ U MŁODYCH KOBIET (NUKUVA)

P. Suvitiei M. Hallarnaa, J. Makinen, A. Perheentupa

“Oddział Ginekologiczno – Położniczy, Szpital Uniwersytecki Turku, Finlandia, Turku,

Wprowadzenie: Endometrioza w okresie dojrzewania jest rzadko rozpoznawaną i bagatelizowaną chorobą . Istnieje zaskakująco mało wyników badań naukowych na temat endometriozy u nastolatek. Zakłada się, że endometrioza zaczyna się rozwijać w okresie dojrzewania wywołana przez syntezę estrogenów przez jajniki. Objawy często zaczynają się w okresie dojrzewania, ale średni wiek diagnozy chirurgicznej to 25-30 lat. Według różnych badań u 60-90% nastoletnich dziewcząt występuje bolesne miesiączkowanie. U prawie połowy dziewcząt objawy te są przyczyną absencji w szkole, ale tylko jedna czwarta szuka porady u lekarza. Zaobserwowano, że dorosłe kobiety z zaawansowaną endometriozą w wywiadzie zgłaszały bolesne miesiączki w wieku szkolnym, zmuszające je do częstych absencji w szkole. Często też „leczono” je doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.

Cele:Cele badania było uzyskanie wglądu w częstotliwość występowania objawów związanych z endometriozą u fińskich dziewcząt / kobiet w wieku 15-19 lat, jak również stosowanie leków w celu złagodzenia tych objawów. Oceniana była także nieobecność w szkole i rezygnacja z hobby.

Metody:Kwestionariusze zostały rozesłane przez pielęgniarki szkolne do wszystkich dziewcząt w wieku 15-19 lat we wszystkich szkołach średnich, szkołach wyższych i zawodowych instytutów Turku, Lieto i Kaarina, Finlandia. Populacja objęta badaniami wynosiła 3786. Szczegółowe kwestionariusze skupiały się na objawach i lekach związanych z menstruacją.Udział w ankietach był dobrowolny i anonimowy.

Wyniki:Wstępne analizy statystyczne przeprowadzono na podstawie 835 odpowiedzi otrzymanych ods zkół w Turku i spełniających kryteria wiekowe.

  • 66% dziewcząt zgłosiło bolesne miesiączkowanie
  • 43% w każdym cyklu,
  • 26% podczas większości okresów,
  • 25% czasami,
  • 6% rzadko,

średnią oceną w liczbowej skali (NRS) było 7,0

(NRS – Bolesne miesiączkowanie wpływające negatywnie na ogólny stan zdrowia.)

  • Bolesne miesiączkowanie trwało zwykle 1-2 dni (84%),
  • w 15% (10% wszystkich uczestników) trwało co najmniej 3 dni.
  • 81% dziewcząt z bolesnym miesiączkowaniem stosowało leki przeciwbólowe (głównie NLPZ) podczas miesiączki,
  • 18% z nich przez 3 dni lub dłużej,
  • w 44% stosowanie leków pomogło w niewielkim stopniu lub nie przyniosło ulgi w ogóle.
  • Kiedy ból miesiączkowy wystąpił, 17% ankietowanych nie udało się do lekarza,
  • 50% zgłosiło absencję w szkole lub zajęciach pozaszkolnych (7% w większości cykli, 0,5% w każdym cyklu)
  • 83% z nich omawiało objawy z członkami rodziny.
  • 32% wszystkich uczestniczek stosowało doustne środki antykoncepcyjne (CK) i w 45% bolesne miesiączkowanie było jedynym wskazaniem do ich stosowania.
  • 21% respondentów zna słowo endometrioza
  • a 3% zgłosiło występowanie choroby w rodzinie.
  • Jednak tylko 2% wszystkich dziewcząt podejrzewało endometriozę lub stwierdziło oznaki choroby.
  • Jedna z nich przeszła operację a dwie zgłosiły przyjmowanie leków na endometriozę.

Wnioski: Badanie to pokazuje, że intensywny ból miesiączkowy u nastolatek występujący przez co najmniej trzy dni, wykazuje częstość występowania (10%) równą szacunkowej częstości występowania endometriozy wśród dorosłych. Zważywszy na to, że większość dziewcząt cierpiących z powodu bolesnego miesiączkowania stosuje środki przeciwbólowe, tylko 44% uzyskało satysfakcjonującą ulgę w dolegliwościach. Co więcej, połowa z nich opuszczała zajęcia szkolne (7% co miesiąc), jednak tylko 17% udało się do lekarza. Wyniki te jasno pokazują, że nastolatki cierpią z powodu objawów związanych z endometriozą , ich dolegliwości nie są jednak traktowane z należytą powagą.

 

CZY JAKOŚĆ ŻYCIA KOBIET Z BÓLEM MIEDNICY SPOWODOWANYM ENDOMETRIOZĄ, ULEGA POPRAWIE PO OPERACJI LAPAROSKOPOWEJ?  BADANIA PILOTAŻOWE

H. Dewart P. Dewart2, A. Doust H. Critchley A. Horne’ ‘MRC Centrum Zdrowia Reprodukcyjnego, Uniwersytet w Edynburgu, -”Położnictwo i Ginekologia, Narodowa Służba Zdrowia Lothian, Edynburg, Wielka Brytania

Laparoskopowe leczenie endometriozy polega na usunięciu widocznych obszarów chorobowych oraz ewentualnych zrostów, ma na celu odbudowę anatomii i złagodzenie bolesnych objawów. Meta-analysis wykazała, że istnieje statystycznie istotny dobroczynny skutek operacji laparoskopowej w leczeniu bólu spowodowanego endometriozą. Postawiono więc hipotezę, że operacja laparoskopowa polepsza życia (HRQoL) kobiet z bólem miednicy będacym efektem endometriozy.

Zwrócono się do kobiet zapisanych na laparoskopię z powodu bólu miednicy i zaproszono je do udziału w badaniach. Wszystkie kobiety wypełniły podstawowy kwestionariusz jako punkt odniesienia przed operacją.

Kobiety z chirurgiczną diagnozą endometriozy, które przeszły natychmiastowe leczenie chirurgiczne(diatermia, koagulacja wiązką helu, usunięcie, podział zrostów) zostały poproszone listownie o wypełnienie kolejnego kwestionariusza po miesiącu i po kolejnych 4 od operacji. Zmiany zostały ocenione u wszystkich kobiet według następujących kategorii: ból, opanowanie i bezsilność, dobre samopoczucie psychiczne, wsparcie społeczne i obraz własnej osoby.

95 kobiet cierpiących na ból miednicy zostało zaproszonych do wypełnienia kwestionariusza przed operacją. 43 kobiety posiadały operacyjną diagnozę endometriozy. 28 spośród tych kobiet wypełniło wszystkie trzy kwestionariusze (bez brakujących danych).

Było 16 kobiet z umiarkowaną/zaawansowaną endometriozą i 12 kobiet z łagodną endometriozą. Nie znaleziono znaczących różnic między punktem początkowym, po miesiącu i po czterech miesiącach.

Wnioski:

Nie wydaje się aby w tej małej grupie, operacja laparoskopowa przyczyniła się do wzrostu jakości życia Badania na temat sprawności psychicznej i społecznej wykazały, że te dwie dziedziny sązdominowane przez diagnozę endometriozy. Pomimo tego, wpływ endometriozy na jakość życiazostał zbadany w niewielkim stopniu.

Badacze przyznają, że mają świadmość nikłej wartości statystycznej

tych badań z powodu ich rozmiaru.Wierząjednak, że naświetliły one potrzebę dużych, kompleksowych badań aby ocenić wkład chirurgii laparoskopowej w radzenie sobie z bolesnymi dolegliwościami endometriozy, oraz ich wpływ na dobre samopoczucie psychiczne i ogólnie jakość życia.

UTRZYMYWANIE SIĘ DOLEGLIWOŚCI TYPOWYCH DLA ENDOMETRIOZY,  POMIMO WDROŻONEGO LECZENIA CHIRURGICZNEGO. WYNIKI MIĘDZYNARODOWEGO BADANIA

L. De Graaff, T. D’Hoodhe, G. Dunselman, C. Dirksen, L. Hummelshoj, S. Simoens oraz Konsorcjum WERF EndoCost

Wydział Położnictwa i Ginekologii, GROW – Szkoła do Badań nad Onkologią i Biologią Rozwojową, Centrum Medyczne Uniwersytetu w Maastricht (Holandia); Centrum Płodności Uniwersytetu w Leuven, Szpital Uniwersytecki w Leuven (Belgia); Kliniczny Ośrodek Epistemologii i Technologii Medycznej, Centrum Medyczne Uniwersytetu w Maastricht (Holandia), Światowa Fundacja do Badań nad Endometriozą, Londyn (Wielka Brytania); Centrum Badań nad Opieką Farmaceutyczną i Farmakoekonomią, Katolicki Uniwersytet w Leuven (Belgia).

Endometrioza to bardzo częsta choroba kobiet, kojarzona jest głównie z bólem lub niepłodnością. Pomimo leczenia, u wielu kobiet dolegliwości utrzymują się.

Celem badania była analiza opieki chirurgicznej nad kobietami z endometriozą i objawów, jakie są ciągle obecne po zabiegu chirurgicznym.

Badanie zostało przeprowadzone przez Konsorcjum WERF EndoCOst w dwunastu szpitalach specjalistycznych w dziesięciu krajach.  Kobiety wypełniły kwestionariusz retrospektywny dotyczący ich historii choroby i dolegliwości związanych z endometriozą.

Z 3216 kobiet, które przystąpiły do badania, 1450 udzieliło świadomej zgody i 931 wypełniło kwestionariusz.

  • Średnią wieku badanych było 36 lat (14-67),
  •  średnim wiekiem diagnozy 30 rok życia (12-65).
  • czas  pomiędzy pierwszymi symptomami a diagnozą wynosił 5,3 roku(1-38).
  • średnia ilość zabiegów chirurgicznych przed badaniem to 2,3 (0-16).
  • 89% kobiet miało jedną lub więcej laparoskopii,
  •  w 37% przypadków endometriozę leczono przez laparotomię.
  •  w przypadku 23% kobiet zabieg chirurgiczny dotyczył jelita,
  •  u 24% usunięto oba jajniki, a u 12% macicę.
  •  u 44% kobiet zdiagnozowaną nieodwracalną bezpłodność.
  •  u 59% kobiet w trzymiesięcznym okresie poprzedzającym badanie wystąpiły bolesne miesiączki.
  • 79% z nich miało bolesne miesiączki często,
  • 82% zażywało leki przeciwbólowe,
  • 27% nie było w stanie pójść do pracy,
  • 39% musiało się położyć z powodu bólu.
  • Dyspareunia wystąpiła u 56% kobiet.
  •  64% z nich przerywało stosunek z powodu bólu,
  • 72,8% unikało stosunku z powodu bólu.
  • Ból w okolicy miednicy poza miesiączką i stosunkiem płciowym (chroniczny ból) wystąpił u 61% kobiet,
  • 71% z nich zażywało leki przeciwbólowe.

Badacze podkreślili, że endometrioza jest poważną chorobą – “Mamy nadzieję, że tym badaniem przekonamy decydentów o powadze choroby i zachęcimy lekarzy do dalszych prac nad ulepszaniem metod leczenia” . Aby zlikwidować objawy potrzebne są liczne zabiegi chirurgiczne. Jednak pomimo leczenia w specjalistycznych szpitalach większość kobiet cierpiących na endometriozę dalej doświadcza efektów choroby. Ponieważ kwestionariusze oddawane były selektywnie, to w analizie mogły pojawić pewne błędy, jednak liczebność i międzynarodowy charakter grupy wzmacnia ważność tych danych.

Bibliografia: (1) Simoens S. i inni, Gynecol Obstet Invest, 2010

REGIONALNE ZMIANY MORFOLOGICZNE W MÓZGU KOBIET Z ENDOMETRIOZĄ I PRZEWLEKŁYM BÓLEM MIEDNICY

S.As-Saniei.R. Harris2,G. Neshewat A. Kairys2,D. Williams – D. CIauw2,T.Schmidt-Wilcke2 “Ginekologia i Położnictwo,JAnestezjologia, Uniwersytetu Michigan.Ann- Arbor, Stany Zjednoczone

Wstęp: Mimo wysokiej częstotliwości występowania i negatywnego wpływu na życie kobiet, niewiele wiadomo o podstawowych mechanizmach powodujących przewlekły ból miednicy (CPP). Występuje on tylko wśród niektórych kobiet z endometriozą. Badacze zadali sobie pytanie – dlaczego nie wszystkie kobiety z endometriozą doświadczają bólu podbrzusza . Nowoczesne techniki obrazowania mózgu wykazały, że przewlekły ból jest związany ze zmianami w funkcjonowaniu mózgu i regionalnej morfologii mózgu w okolicy ludzkiego ośrodka bólu. Mimo iż uważa się że zmiany te występują w wyniku długotrwałego działania czynnika nocyceptywnego, zostały one także opisane w przypadku braku bezpośredniego uszkodzenia lub stanu zapalnego struktur obwodowych. Ponadto chciano zbadać, czy takie zmiany są obecne tylko wśród kobiet cierpiących na endometriozę, czy tylko wśród tych z przewlekłymi objawami bólowymi.

Metody: Zostały wybrane 3 grupy kobiet: 17 z CPP związanym z endometriozą ,15 kobiet z endometriozą ale bez CPP i 6 kobiet z CPP bez endometriozy. Te trzy podgrupy pacjentów były w porównnywane odpowiednio do 17, 15 i 12 dopasowanych wiekowych zdrowych osób kontrolnych.Wszystkie przypadki endometriozy i / lub CPP zostały chirurgicznie potwierdzone. CCP został zdefiniowany jako ból miednicy trwający przynajmniej 6 miesięcy, występujący przez 14 dni w miesiącu.Korzystając z VBM przeprowadzono wokselowe porównanie objętości istoty szarej między grupami.

Wyniki: W stosunku do odpowiedniej wiekowo grupy kontrolnej, u kobiet z CCP związanym z endometriozą wystąpiła zmniejszona objętość istoty szarej w regionach mózgu zaangażowanych w odczuwanie bólu włączając lewe (L) wzgórze , L zakręt obręczy, prawy (R) Putamen, i R płat wyspowy. U kobiet z CPP bez endometriozy wykazano podobny spadek objętości istoty szarej w lewym wzgórzu. Dla porównania, u kobiet z endometriozą bez CPP nie wystąpiły różnice w regionalnej objętość istoty szarej z wyjątkiem wzrostu objętości istoty szarej w prawej części istoty szarej okołowodociągowej, antynocyceptywnym regionie mózgu.

Wnioski: Dane potwierdził pogląd, że CPP z/bez endometriozy, jest powiązane z miejscowymi zmianami objętości istoty szarej w obrębie ośrodka bólu. Mimo tego endometrioza może być ważnym czynnikiem podnoszącym ryzyko rozwoju CPP, być może działa jak źródło ciągłych obwodowych wejść nocyceptywnych. Stwierdzono, że zmiany w przetwarzaniu bólu przez centralny układ nerwowy występują u kobiet z CPP, bez względu na występowanie endometriozy. Dłuższe badania prospektywne są niezbędne do wyjaśnienia relacji neurologicznej między endometriozą, CPP, i systemami regulującymi ból centralnego układu nerwowego.

TRWAŁE ZANIECZYSZCZENIA ORGANICZNE A ENDOMETRIOZA

Trwałe zanieczyszczenia organiczne, znane jako TZO lub POPs, to grupa bardzo niebezpiecznych dla zdrowia człowieka i środowiska związków chemicznych. Powstały one stosunkowo niedawno i są ubocznymi produktami przemysłowej działalności człowieka. Długo utrzymują się w środowisku, wolno parują i cechują się niską rozpuszczalnością w wodzie oraz wysoką rozpuszczalnością w tłuszczach. Do grupy tej należą m.in. polichlorowane bifenyle (PCBs), pestycydy np. DDT oraz dioksyny i furany.

G.M.Buck Louis, C.M.Perterson, M.Croughan Z.Chen, R. Sundaram, M. Hediger, J. Stanford, M. Varner, L. Giudice*, V. Fujimoto i grupa pracująca nad badaniami ENDO Doktora Patricka Parsonsanda Kannana Kurunthachalama

Wydział Epidemiologii Statystyki i Prewencji, Narodowego Instytutu zdrowia w Rockville, “Położnictwa i Ginekologii, Uniwersytetu w Utah, Salt Lake City,” Położnictwa i Ginekologii, Universytetu w Californii – San Francisco, San Francisco, “Biostatystyki i Bioinformatyki, Narodowego Instytutu Zdrowia” Biostatystyki i Bioinformatyki, “Oddział Epidemiologii, Narodowego Instytutu Zdrowia Dziecka i Rozwoju Człowieka, Rockville,” Wydział Medycyny Rodzinnej i Zapobiegawczej, Uniwersytetu Utah, Salt Lake City, Stany Zjednoczone.

Starali się ocenić związek pomiędzy POPS i diagnostyką przypadków endometriozy, z wykorzystaniem zarówno tkanki tłuszczowej jako miary wewnętrznej dawki, następnie używając zagęszczenia surowicy do oceny zgodności wyników.

Badanie przeprowadzono na grupie operacyjnej kobiet w wieku 18-44 lat poddanych laparoskopii w 14 ośrodkach klinicznych

Wszystkie kobiety wypełniły wywiady bazowe, oceny antropometryczne oraz dostarczyły próbki krwi i moczu, 2007-2009.

Lekarze uzyskali tłuszcz trzewny i wypełnili standardowe raporty operacyjne patologii ginekologicznych i stopnia zaawansowania endometriozy.

Dwóch radiologów przeprowadziło wszystkie znormalizowane badania rezonansem magnetycznym (MRI).

Stężenie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP) było wyższe w tłuszczu niż w surowicy.

Trwałe zanieczyszczenia organiczne (POP) były powiązane z endometriozą przy użyciu zarówno złotego standardu dawki wewnętrznej (tłuszczu) i diagnostyki (laparoskopia).Zależność od innych przekaźników próbek takich jak surowica lub osocze może maskować związek pomiędzy lipofilowymi substancjami chemicznymi i endometriozą.

CZY ENDOMETRIOZA MOŻE BYĆ SKORELOWANA ZE STRESUJĄCYMI WYDARZENIAMI ŻYCIOWYMI I ZABURZENIAMI PSYCHICZNYMI?  ROLA GENU KODUJĄCEGO TRANSPORTER SEROTONINY.

E. Fuggetta, A. Ticino, P. Storelli M.G. Porpora, S. Resta D. Yazdanian Masuoleh

Oddział ginekologii, położnictwa i urologii, Uniwersytet Sapienza w Rzymie, Włochy

Wstępne obserwacje wykazały, że pacjentki ze zredukowanym wyrzutem transportera serotoniny są bardziej zestresowane.

Istnieje więc możliwość, że czynniki psychologiczne i różne reakcje na stres są zaangażowane w patogenezę endometriozy.

Celem tego badania była ocena roli stresujących wydarzeń w patofizjologii endometriozy, poprzez analizę genetyczną odcinka genu kodującego transporter serotoniny. Badanie pokazało także tendencję do ukrywania niepokoju, trzymania go wewnątrz ciała; z tego powodu pacjentki narzekają na bolesne miesiączkowanie i przewlekłe bóle podbrzusza, reakcje te były bardziej intensywne niż reakcje innych pacjentów na stresujące wydarzenia.

Ponadto przestudiowano i przeanalizowano związek pomiędzy różnymi reakcjami na stres a obecnością niektórych zaburzeń psychicznych.

Badanie zostało przeprowadzone na 36 kobietach (średnia wieku 32,1)

Nie wykazało żadnych znaczących korelacji pomiędzy intensywnością odczuwanego bólu u pacjentek z endometriozą i stresującymi wydarzeniami życiowymi, mierzone skalą Paykela.

Jednakże, związek pomiędzy mniejszą ekspresją genu kodującego transporter serotoniny a tendencją pacjentek do trzymania niepokoju wewnątrz został odnaleziony. Istotnie udowodniono, że u pacjentek ze zredukowanym wyrzutem transportera serotoniny była wyraźna zależność pomiędzy zaburzeniami psychicznymi (lęk, zespoły obsesyjno-fobiczne) a intensywnością odczuwanego bólu.

WITAMINA A  – A RYZYKO ENDOMETRIOZY. KOHORTOWE BADANIA PROSPEKTYWNE

A. C. Eke J. E. Chavarro23, H. R. Harris 4,S.A.Missmer ‘Wydział Polityki i Zarządzania zdrowotnego, 2Wydział Epidemiologii Szkoły Zdrowia Publicznego w Harvardzie, 3Laboratorium Channing, Wydział Położnictwa, Ginekologii i Biologii Rozrodczej Szpitala kliniczneg Brigham & Wo- men’s Hospital oraz Wyższej Szkoły Medycznej w Harvardzie ,Boston, Stany Zjednoczone

Pojawiły się dowody sugerujące, że witamina A moduluje patogenezę endometriozy – potencjalnie przez zmianę działania cytokin.

Celem pracy było zbadanie związku między witaminą A a ryzykiem endometriozy, na dużej grupie Amerykanek.

Wynik : Witamina A wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka endometriozy, gdy weźmiemy pod uwagę jej spożycie zarówno z żywności jak i suplementów. Związek ten był najlepiej widoczny wśród kobiet które nie miały problemów z bezpłodnością, posiadały BMI <25 i tych które kiedykolwiek paliły. Spożycie retinolu nie zostało znacząco powiązane z endometriozą.

Wyniki z tej dużej, potencjalnej grupy sugerują, że witamina A jest w sposób odwrotnie proporcjonalny połączona z ryzykiem endometriozy. Dalsze prace w celu znalezienia dodatkowych związków spożycia przeciwutleniaczy i endometriozy są w toku.

SPOŻYWANIE ALKOHOLU A ENDOMETRIOZA. WIELOOŚRODKOWE BADANIE KLINICZNO- KONTROLNE

R.S. Bevan(1), K. Walker – Bone (2), L. Hummelshoj (3), K.E. Nnoaham (4), K.T. Zondervan (5)

1.Szkoła medyczna Brighton&Sussex, Brighton, Wielka Brytania, 2. Oddział reumatalogii, Szkoła medyczna Brighton&Sussex, Brighton, 3. Światowa Fundacja Badań nad Endometriozą, Londyn, 4. Departament Zdrowia Publicznego 5. Oddział położnictwa i ginekologii Nuffield, Uniwersystet Oksfordzki, Oxford, Wielka Brytania

Spożywanie alkoholu jest bardzo rozpowszechnione w wielu społeczeństwach. Alkohol został powiązany ze zwiększonym czynnikiem zaburzeń menstruacyjnych i zwiększonym poziomem estradiolu w osoczu, sugerując że zwiększone ryzyko endometriozy związane z dużym spożyciem alkoholu jest wiarygodne. Jednak statystyki mógł zaburzać fakt, że wśród kobiet z endometriozą wiele  z nich stosowało alkohol w celu uśmierzenia bólu.

 W obszernej, międzynarodowej skali w wieloetnicznych badaniach, zbadano związek alkoholu z endometriozą .

Światowe Badanie Zdrowia Kobiet (GSWH)prospektywnie zebrało 1418 kobiet przed menopauzą w 16 ośrodkach w 10 krajach,   Przed operacją, kobiety wypełniły wyczerpującą wielojęzyczną ankietę, która zawierała pytania o częstotliwość i rodzaj spożywanego alkoholu w różnych przedziałach wiekowych, w całym dorosłym życiu badanej.

Wyniki: Spożycie alkoholu znacznie się różniło w zależności od kraju. Wstępne porównania znaczenia spożywania alkoholu pomiędzy kobietami z endometriozą i objawowymi kobietami nie wykazały znaczących różnic

WPŁYW CZYNNIKÓW ZEWNĘTRZNYCH W PIERWSZYCH LATACH ŻYCIA A RYZYKO ENDOMETRIOZY

M. Kvaskoff, A. Bijon, F. Clavel-Capelon, S. Mesrine, M. –C. Butron-R

uault

Ponieważ endometrioza występuje przeważnie u młodych kobiet,  wydaje się, że niektóre czynniki  występujące podczas wczesnego życia,  mogą mieć istotny wpływ na występowanie tej choroby.

 Zbadano potencjalne związki pomiędzy środowiskową i hormonalną ekspozycją we wczesnym okresie życia a ryzykiem endometriozy.

Spośród 75806 ankietowanych kobiet, 2684 miało chirurgicznie potwierdzoną diagnozę endometriozy

WYNIKI:

  • Ryzyko endometriozy wzrasta z:

- wcześniejszym menarche (w 12 roku życia, w porównaniu z 12-14 rokiem życia)

- częstotliwością biernego palenia w domu w okresie dzieciństwa

- ekspozycją na koty i psy w domu

- przebywaniem na farmie przez co najmniej 3 kolejne miesiące

- ekspozycją na zwierzęta gospodarskie

- ilością spacerów w wieku 8-15 lat

  • Ryzyko endometriozy zmniejsza się z:

- większą dawką UV w miejscu urodzenia

  • Brak znaczących związków z:

- długością i regularnością cyklu menstruacyjnego

- fizyczną aktywnością pozaszkolną

- wzrostem lub wagą podczas urodzenia, przedwczesnym porodem, kolejnością urodzenia czy ekspozycją na mleko matki lub na matki palące podczas ciąży – brak  znaczącego powiązania z ryzykiem endometriozy.

To obszerne kliniczno-kontrolne badanie sugeruje, że pewne ekspozycje we wczesnym życiu mogą decydować o ryzyku endometriozy. Dalsze badania są konieczne dla lepszego zrozumienia tych wyników.

  • Facebook
  • Google+
  • Nasza Klasa
  • YouTube
  • Pinterest