Skip to content

LAPAROSKOPIA

Laparoskopia jest obecnie najczęściej stosowaną metodą operacyjno-diagnostyczną w ginekologii. W odróżnieniu od klasycznego zabiegu chirurgicznego – laparotomii, polegającej na rozcięciu powłok brzusznych, w laparoskopii przeprowadza się badanie lub operację poprzez niewielkie nacięcia w powłoce brzusznej (ok.1-2 cm). Poprzez nacięcie w pępku wprowadza się do jamy otrzewnej przyrząd optyczny i w zależności od potrzeb robi się nacięcia na wprowadzenie narzędzi operacyjnych. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym i jak przed każdą operacją wymagane jest oznaczenie grupy krwi, zbadanie układu krzepnięcia, biochemii, poziomu elektrolitów , wykonanie ekg, i rentgenu klatki piersiowej. Jeśli byłaś szczepiona na WZW, weź zaświadczenie ze sobą. Przed operacją pacjentka dostaje po podpisania oświadczenie, że wyraża zgodę na usunięcie narzadów rodnych lub ich części jeśli okaże się, że niepokojące zmiany to nowotwór złośliwy. To zwykle najbardziej traumatyczny moment. Ale takie są procedury. Oczywiście mamy prawo odmówić podpisania takiego oświadczenia. Czasem dostajemy do podpisania obszerny dokument – choć okoliczności nie sprzyjają dogłębnej lekturze i ciężko o koncentrację na moment przed operacją –  warto zapoznać się z jego treścią.

PRZYGOTOWANIE DO OPERACJI

Pacjentka dzień wcześniej może zjeść lekki obiad, potem już musi być na czczo. Zaleca się, aby kilka dni wcześniej stosować dietę lekkostrawną. Wieczorem przed laparoskopią, wykonuje się oczyszczanie jelita grubego. W zależności od szpitala stosuje się lewatywę lub podaje środek na przeczyszczenie. Wymagane jest ogolenie okolic intymnych. Zwykle wieczorem odbywa się rozmowa z anestezjologiem. Dostajemy zastrzyk z heparyny drobnocząsteczkowej – co ma zapobiec zakrzepicy przy długorwałym unieruchomieniu Na życzenie pacjentka może dostać leki uspokajające, które ułatwią zaśnięcie.

DZIEŃ OPERACJI

W dzień planowanej operacji podchodzi się do ostatecznej kwalifikacji i po decyzji zatwierdzającej zaczynają sie ostatnie przygotowania. Należy się dokładnie umyć, zwykle dostaje się miarkę płynu odkażającego. Jeśli pacjentka ma żylaki lub choroby krwi zakłada sie jej pończochy przeciezakrzepowe. W niektórych szpitalach dostają je wszystkie pacjentki w innych – na żądanie, w jeszcze innych nie ma ich wcale. Warto dowiedzieć się zawczasu i ewentualnie kupić sobie własne. Pielęgniarka daje do ubrania się  specjalną koszulę i już jesteśmy gotowe. W niektórych szpitalach podaje się leki na uspokojenie w innych nie. Zawsze można o nie poprosić. Na sali operacyjnej kładziemy się na stół, i tu się kończy nasze świadome uczestnictwo. Budzimy się po kilkudziesięciu minutach i jedziemy na salę pooperacyjną, gdzie jesteśmy monitorowane przez następne kilkanaście godzin. A co dzieje się w trakcie?

PRZEBIEG OPERACJI

Przed rozpoczęciem laparoskopii do wnętrza jamy otrzewnej wprowadzany jest gaz CO2 lub powietrze , którego ciśnienie powoduje niewielkie rozsunięcie się narządów ułatwiając operatorowi poruszanie się przyrządami po wnętrzu brzucha. Dopiero wtedy wprowadza się narzędzia. Śródoperacyjnie bada sie wycinki z niepokojących struktur, żeby wykluczyć nowotwór złośliwy. Lekarz usuwa wszystkie ogniska endometriozy do których ma dostęp. Laparoskopia umożliwia zdiagnozowanie wszelkich nieprawidłowości w narządach płciowych, takie jak: torbiele, mięśniaki, zrosty, guzki i poddaje się je leczeniu. Sprawdza się również drożność jajowodów

PO OPERACJI

Po wybudzeniu może być nam zimno. Jeśli odczuwamy ból lub mdłości możemy poprosić położną o podanie leków. W niektórych szpitalach stosuje się cewnik i oddaje mocz do specjalnie przystosowanego do tego pojemnika, w innych trzeba prosić salową o basen. W większości szpitali istnieje możliwość wynajęcia pielęgniarki do opieki pooperacyjnej na wymaganą ilość godzin. Jeśli chcemy skorzystać z takiej usługi warto ustalić to z personelem wcześniej. Stawki za taką opiekę są różne i zależą od szpitala. Obowiązuje bezwględny zakaz jedzenia i picia, można jedynie zwilżać usta. Następnego dnia rano przychodzi lekarz i stetoskopem słucha czy nasze jelita pracują, jeśli wszystko jest w porządku – dostajemy pozwolenie na picie. Później dostajemy posiłek – zwykle kleik ryżowy z sucharami, i później już normalne lekkostrawne posiłki. Bardzo częstym dyskomfortem jest ból ramion, którego źródłem są mięśnie przeponowe. Możemy też odczuwać ból w klatce piersiowej, między żebrami – to efekt wprowadzania gazu. Dolegliwości ustępują po kilku dniach, a niektóre pacjentki nie odczuwają ich wcale. Jeśli jednak jesteś zaniepokojona nasileniem bólu, poinformuj o tym lekarza. Wskazane jest jak najszybsze uruchomienie, co zmniejsza ryzyko choroby zatorowo-zakrzepowej, pamiętajmy również że zrosty pooperacyjne tworzą się przez pierwsze kilka dni. Zarówno po laparoskopii i jak i laparotomii można wykonywać mało forsujące ćwiczenia, które pomogą nam szybciej wrócić do formy. Można o nich poczytać np. tutaj http://www.szpitalkarowa.pl/reha4b.htm

JAK DŁUGO TRWA HOSPITALIZACJA?

Zwykle wyglada to następująco. Zgłaszamy sie do szpitala jednego dnia, drugiego mamy operację, trzeciego jesteśmy jeszcze na obserwacji a czwartego dostajemy wypis do domu – jeśli nie ma żadnych powikłań pooperacyjnych. W zależności od szpitali procedury mogą się różnić, czasem dostajemy wypis już w dniu zabiegu. Po kilku dniach zgłaszamy się na zdjęcie szwów, wtedy też pielęgniarka ogląda czy rany goją się prawidłowo. Z racji, że przy operacji wykonuje się trzy-cztery małe nacięcia – proces gojenia się ran przebiega szybciej niż po klasycznej operacji. Dzięki temu pacjentka szybciej wraca do formy a pobyt w szpitalu się skraca. Zawsze jednak istnieje ryzyko, że w trakcie operacji okaże się, że konieczne jest wykonanie klasycznego zabiegu chirurgicznego. Lekarz może zadecydować o takiej konwersji, np. jeśli będzie miał utrudniony dostęp do narządów (np. przez zrosty)

O TYM WARTO PAMIĘTAĆ

● zapytaj lekarza o możliwość i sensowność użycia  preparatu antyzrostowego w trakcie operacji

zapytaj lekarza przeprowadzającego laparoskopię o stopień endometriozy. Nie w każdym szpitalu dostaje się taką informację przy wypisie.

● zapytaj lekarza o możliwość wykonania podczas laparoskopii badania HSG sprawdzającego drożność jajowodów -porozmawiaj o tym z lekarzem już przy ustalaniu terminu operacji.

Mimo, że laparoskopia jest metoda małoinwazyjną, jak każdy operacja niesie za sobą ryzyko powikłań (mniej niz 1%) W skrajnych przypadkach mogą wystąpić: 

- odmy (zwiazane z użyciem dwutlenku węgla)

- zatory gazowe

- uszkodzenia dużych naczyń 

- krwawienia pooperacyjne

- uszkodzenia tkanek (spowodowane wprowadzeniem do wnętrza ciała urządzeń)

- przepukliny brzuszne

- kłopoty anestezjologiczne, związane z wykorzystaniem znieczulenia ogólnego.

Należy jednak podkreślić, że powikłania zdarzają się bardzo rzadko.

 

  • Facebook
  • Google+
  • Nasza Klasa
  • YouTube
  • Pinterest